Sunday, December 23, 2007

ये जो देस हैं तेरा, स्वदेस हैं तेरा

गीतकार :जावेद अख्तर
गायक :ए. आर. रहमान
संगीतकार :ए. आर. रहमान
चित्रपट :स्वदेस

ये जो देस हैं तेरा, स्वदेस हैं तेरा, तुझे हैं पुकारा
ये वो बंधन हैं, जो कभी टूट नही सकता

मिट्टी की हैं जो खुशबू, तू कैसे भूलाएगा
तू चाहे कही जाए, तू लौट के आएगा
नई नई राहोंमें, दबी दबी आहोंमें
खोए खोए दिल से तेरे, कोई ये कहेगा
ये जो देस हैं तेरा, स्वदेस हैं तेरा,तुझे हैं पुकारा

तुझ से जिंदगी हैं ये कह रही
सब तो पा लिया, अब हैं क्या कमीं
यूँ तो सारे सुख हैं बरसे, पर दूर तू हैं अपने घर से
आ लौट चल तू अब दीवाने
जहा कोई तो तुझे अपना माने
आवाज दे तुझे बुलाने वो ही देस

ये पल हैं वो ही जिस में हैं छूपी, पूरी एक सदी, सारी जिंदगी
तू ना पूछ रास्तें में, काहे आए हैं इस तरह दोराहे
तू ही तो हैं राह जो सुझाए
तू ही तो हैं अब जो ये बताए
जाए तो किस दिशा में जाए वो ही देस

Saturday, December 22, 2007

PubMed Search Results

Entrez PubMed Results
Item 1 of 1

1: Ulster Med J. 2007 Sep;76(3):150-3.Click here to read Cited Articles, Free in PMC, LinkOut

Prospective survey of serial troponin T requesting in an acute teaching hospital.

Department of Clinical Biochemistry, Belfast HSC Trust, Lisburn Road, Belfast BT9 7AD, United Kingdom.

BACKGROUND: Requests for troponin T, a biomarker for myocardial infarction, may be sent in a variety of clinical situations. In most cases, a single sample 12 hours or more after symptom onset should be sufficient for diagnosis. We chose to investigate how troponin T testing is used in our hospital with emphasis on those who had serial rather than single troponin measurements during their hospital stay. METHODS: Prospective survey of 50 patients with serial troponin T requests out of a total of 321 patients who had troponin T levels measured during the same time period. RESULTS: The time of symptom onset could be clearly identified in 40/50 patients. In 22 of these the first troponin was taken prior to 12 hours after symptom onset. For the 18 patients whose first troponin was taken after 12 hours, the second result remained in the same category (normal or high) as the first in all cases. This was not the case for 3/10 patients whose first troponin was sent within 12 hours and was normal. Early troponin results rarely affected immediate patient management and did not inform decisions about fibrinolytic therapy. CONCLUSIONS: Serial troponin testing was most commonly due to a sample being sent within 12 hours of symptom onset or to unnecessary repetition of an appropriately timed sample. Patient management was rarely enhanced by early troponin testing.

PMID: 17853642 [PubMed - indexed for MEDLINE]

"Heal thy Physician?" Old Story Retold

This is a very good article published in THE HINDU in june 2003. I was very much moved by the content and felt that it's true to it's core. Please take time and read ahead...

Heal thy physician?

These days, it is almost with a sense of relief that one hears something pleasant being narrated about doctors and healthcare professionals, says Dr. SARANYA.


Patient and doctor ... does the fault lie on both sides?

A FEW days ago, as I drove past the Central railway Station, Chennai, I noticed, with mixed feelings, that the General Hospital or GH as it is known, had been razed to the ground and in its place, the new building. As I saw the construction work going on at a frentic pace, my thoughts went back to the number of years I had spent inside that historical monument, as a student and later on as a house-surgeon and then as a post-graduate with virtually no time to breathe.

At the time, more than 20 years ago, we were told that our mission in life was to save lives and we were determined to use all the skills we had become equipped with, to ensure that we did the best by our patients. Why then 20 years later, does one hear only depressing things being spoken about the medical profession? These days, it is almost with a sense of relief, that one hears something pleasant being narrated about medical care or doctors.

Take this instance of a friend's relative, who was admitted into a hospital. The doctors were very comforting and the family was delighted that they were "so lucky". The treatment progressed smoothly for a while, until post-operative complications set in. A few days later the patient passed away and the family was in a state of shock. Disbelief not because their family member had died (someone up there keeps the score and they accepted this very readily) but because they were kept totally in the dark about the patient's status. To their questions even a couple of hours before she died, they were told she was doing well and would be sent home shortly. In this instance, communication between the medical personnel at the hospital and the patient's family was totally lacking. Now if this is the plight of well educated individuals can you for one minute imagine how their less fortunate counterparts would fare? Post-operative care in many of our hospitals leaves much to be desired. Despite the best of efforts of hospital staff, things do go awry.

On the same subject of communication, there are patients who on their visit to the laboratory for testing, would like to discuss either their "illness" or their reports with one of the doctors. After doing this, they feel very relieved and often offer us "consultation fees" which we obviously refuse. They apologetically tell us that the consultant was "so busy" or that he/she was in a hurry or that there were several patients or that they did not feel like "troubling" the doctor and therefore, were unable to get their doubts cleared. In spite of being well away from the clinical field, the increasing need for communication between the patient and the doctor is being brought home to us repeatedly.

The patient has read a bit, is very anxious, and reaches the doctor most often imagining the worst and with implicit faith in this "worker of miracles". Let's face it, but for the fact that doctors themselves are in the same profession, and, therefore, know a bit about what ails them, they too would probably feel the same. Death being the leveller, sickness or illness makes doctors more human. Ever so often we see some of the high flyers of the profession become entirely different human beings, when it is their turn to be part of the patient's family, or the patient himself. Illness or personal tragedy makes the very same doctor more humane in his subsequent dealings and it seems unfortunate that we tend to forget that we are human beings first and doctors next. Long years ago, when the time came to choose the area of specilisation, someone jokingly told me that I would be at a total loss while dealing with patients, as I would become an emotional wreck. While empathy can cast a big burden of responsibility on the doctor, the opposite of indifference or callousness is far worse.

With communication being the key to solving most problems, at times I wonder how much of a patient's recovery is attributable to the medical treatment given and how much to doctors' bedside manners. I refer here to patients with surgical and non-surgical problems. Some doctors have mastered the art of communication so well that they would put graduates from the schools of marketing to shame. This skill that they have perfected over the years, compensates for all their other inadequacies. Forgive me for sounding so cynical, but I say this after being a helpless witness fairly recently.

Like in the computer industry, the medical profession set the trend three decades ago, when the "brain drain" started. While it was for acquiring more knowledge, higher qualifications, and exposure to working in hospitals abroad for a while that were the reasons that most young doctors left the country, now several "still idealistic" doctors feel they cannot cope with "the pressures" of being a doctor in this country and, therefore, run away. Some of these doctors return as they want "home" to be their final resting place and when they no longer need to play doctor.

However, in the midst of all this chaos, we still have a few doctors, who are tenacious, who still follow and honour all that they were taught and maintain the highest standards of medical care. A young doctor comes to mind as I say this. Several patients and other junior colleagues have spoken about this person in glowing terms. Patient care is his prime concern. This doctor is so committed to his profession, that almost all his waking hours are spent seeing patients. Irrespective of how busy or tired he must feel, he is extremely kind to all of them. It's hardly surprising that he is revered amongst students, staff and colleagues alike.

Patients too have learnt to demand a certain basic minimum from their doctors in return for the consultation fee. The pervading atmosphere of suspicion about the medical profession has made most people have the doctor under a magnifying glass. The doctor, right or wrong, has retaliated by practicing defensive medicine, by taking no chances.

A friend with a gynaecological problem recently voiced her concerns about her doctor to me. The doctor refused to collect any fees from her, but suggested that scans be done at every visit. My friend's question to me was whether scans were required so frequently and why instead couldn't the doctor collect the fees directly from the patient. I am certainly no expert on this. Neither did I want to make an observation without having all the facts, but this is one more instance which highlights how the entire issue of "trust" between the doctor and the patient has almost been eroded with time.

Let's take a look at the other side too — patients are very difficult to handle at times. This reminds me of an amusing incident that took place almost a year ago in one of our government offices. A colleague and I had gone to meet an official and as we arrived a few minutes ahead of time we were shown into the comfortable boardroom and offered a glass of cold water. This courtesy came as a very pleasant surprise and we were more than willing to wait. We soon had enough entertainment to keep us going for the rest of the week. One of the staff in the office had apparently felt giddy and was ushered into this waiting room so that he could rest a while. A soft drink was given to him, followed by some coffee/tea. Even as he came into the room he had recovered sufficiently to feel embarrassed by the fuss being made and told his friends that he was fine. However, Indians by and large being a very warm and caring lot of people, can't let such an issue go unheeded. So as we watched, the doctor on board, came to have a look and ordered some tests and left. Arrangements were then made to draw a blood sample. In the meanwhile, other friends dropped in having heard of their colleague's giddiness. Each of them recounted their own "similar" personal experiences and how they were taken care of.

On hearing that a blood sample was going to be drawn, each of them helpfully looked at the list of tests asked for, and added a couple more for good measure. The sample was taken with five other friends in attendance and the hero of the day, who was by now suitably gratified with all the attention showered on him, explained for the tenth time, the entire sequence of events from the minute he opened his eyes that morning to the second he had "lost consciousness". Having been fortified with the cold and hot drink, the plantains, the biscuits, hot vadai sambhar and most importantly the concern showered upon him by his co-workers, he was ready to start work for the day. He looked at his watch, realised it was getting on to lunch break, so decided instead to just sit down for a few minutes more, go for lunch and then start the day's work after that.

Patients sometimes want this kind of attention when they go to doctors also, forgetting that every one has an illness that needs the doctor's time. Some patients are totally insensitive to the needs of other patients and the doctor, and presume that only their illness is important. They also visit the doctor with hoards of relatives, who apart from adding to the confusion make quite a noise and in addition contribute to more dust and dirt getting into hospitals.

While hospitals do understand the concern of relatives, patients too must understand that it is in the interest of the patient, that hospitals are strict about the number of patient attendees, or the visiting hours and so on. Even in a laboratory where the patient comes to give a sample, three or even four relatives most often accompany him. While this is cause for concern in a laboratory, in a hospital, all it takes is just one attender with a runny nose to cause untold harm to yet unseen patients. Studies done in the best hospitals in the world have proven conclusively that the risks of post-operative infection, or hospital-acquired infections are minimised when visitors to the hospital are much less.

As I wrote this, I wondered if there was any point at all in hoping to achieve by writing, and had kept it aside for a couple of days. Yesterday however, an incident that took place, made me feel that I should complete this piece.

A friend described at length how his family doctor is so committed to all his patients. His home is open to anyone throughout the day, he refuses fees from critically and terminally ill patients and has been a tremendous emotional support to them at all times. In addition he has kept himself abreast with the latest trends in medicine and has no hesitation in getting an additional opinion from other consultants when in doubt. It is no wonder therefore, that he has a very large, happy and respectful clientele who are extensions of his own family.

Listening to this, made me feel that all is not lost yet. We still do have several young doctors, who following the highest standards laid down by the "giants" in the field, practise medicine the way it was and will always, be meant to be practiced. There is no denying that our hospitals still have the best brains and highly skilled doctors; however post operative care needs to be improved. It needs to be impressed on all young doctors, that good bedside manners and effective communication are equally if not more important in good patient management. With increasing specialisation in the field of medicine, unfortunately the "family doctor" concept has all but disappeared. This needs to be revived. Our "specialist consultants" too will then be less burdened and be able to devote more time for patients who really need their help. Even in 2003, we can still boast of being able to give the best "on the spot" medical care to any patient based entirely on human considerations. We can, I am certain, through combined effort make sure that our medical care is once again considered on par with the best anywhere in the world.

The writer is with the Lister Laboratories, Chennai.

Sunday, December 09, 2007

బంటు రీతి కొలువియ్యవయ్య -వేణువు- బొమ్మల రామాయణం

బంటు రీతి కోలు
రాగం - హంస నాదం
ఆ: స రి2 మ2 ప ద3 ని3 స
అవ్: స ని3 ద3 ప మ2 రి2 స
తాళం: ఆది
త్యాగరాజ కీర్తన

బంటు రీతి కొలువియ్యవయ్య (కొలువు + ఇయ్యవయ్య) రామా |
తుంట వింటి వాని మొదలైన మదా- |
దుల గొట్టి నేల గూల జేయు నిజ ||

రోమాంచ మను ఘన కంచుకము |
రామ భక్తుడను ముద్ర బిళ్ళయు ||
రామ నామ మను వరఖడ్గము వి ( విరాజిల్లునయ్య)
రాజిల్లు నైయ్య త్యాగరాజునికి ||

Friday, December 07, 2007

బొమ్మల రామాయణం - రామదాసు కీర్తనలు

1)తక్కువేమి మనకు రాముండొక్కడుండు వరకు |త..|
ప్రక్క తోడుగా భగవంతుడు మన చక్రధారియై చెంతనె యుండగ |త..|
మ్రుచ్చు సోమకుని మును జంపిన ఆ మత్స్య మూర్తి మన పక్షము నుండగ |త..|
భూమి స్వర్గమును పొందుగ గొలిచిన వామనుండు మన వాడై యుండగ |త..|
దశ గ్రీవు మును దండించిన ఆ దశరథ రాముని దయ మన కుండగ |త..|
దుష్ట కంసుని ద్రుంచినట్టి శ్రీ కృష్ణుడు మనపై కృపతో యుండగ |త..|
రామదాసుని గాచెడి శ్రీమన్నారాయణు నెఱ నమ్మి యుండగ |త..|

2)ఇక్ష్వాకు కుల తిలక
(రాగం: యదుకుల కాంభోజి, తాళం:మిశ్ర చాపు)
ఇక్ష్వాకు కుల తిలక ఇకనైన పలుకవే రామచంద్రా
నన్ను రక్షింపకున్నను రక్షకులెవరింక రామచంద్రా |ఇక్ష్వాకు...|
భరతునకుఁ జేయిస్తి పచ్చల పతకము రామచంద్రా
ఆ పతకమునకుఁ బట్టె పదివేల వరహాలు రామచంద్రా !
శతృఘ్నునకు నే జేయిస్తి మొలత్రాడు రామచంద్రా
ఆ మొలత్రాటికిఁ బట్టె మొహరీలు పదివేలు రామచంద్రా ! |ఇక్ష్వాకు...|
లక్ష్మణునకుఁ జేయిస్తి ముత్యాల పతకము రామచంద్రా
ఆ పతకమునకుఁ బట్టె పదివేల వరహాలు రామచంద్రా !
సీతమ్మకుఁ జేయిస్తి చింతాకు పతకము రామచంద్రా
ఆ పతకమునకుఁ బట్టె పదివేల వరహాలు రామచంద్రా ! |ఇక్ష్వాకు...|
కలికితురాయి మెలుకుగఁ జేయిస్తి రామచంద్రా
నీవు కులుకుచు తిరిగేవు ఎవరబ్బ సొమ్మని రామచంద్రా !
నీ తండ్రి దశరథ మహరాజు పెట్టేనా రామచంద్రా ?
లేక మీ మామ ఆ జనక మహరాజు పంపేనా రామచంద్రా ? |ఇక్ష్వాకు...|
అబ్బా తిట్టితినని ఆయాసపడవద్దు రామచంద్రా
ఈ దెబ్బల కోర్వక; అబ్బా! తిట్టినయ్యా రామచంద్రా !
భక్తులందరిని పరిపాలించేడి శ్రీ రామచంద్రా
నీవు క్షేమముగ శ్రీ రామదాసుని ఏలు రామచంద్రా ! |ఇక్ష్వాకు...|

3)ఇదిగో భద్రాద్రీ గౌతమి అదిగో చూడండీ
(రాగం: వరాళి, తాళం: ఆది)
ఇదిగో భద్రాద్రీ గౌతమి అదిగో చూడండీ, |ఇదిగో...|
ముదముతొ సీతా ముదిత లక్ష్మణులు కలిసి కొలువగా రఘుపతి యుండెడి, |ఇదిగో...|
చారు స్వర్ణ ప్రాకార గోపుర ద్వారములతొ సుందరమై యుండెడి, |ఇదిగో...|
అనుపమానమై అతి సుందరమై దనరు చక్రము ధగ ధగ మెరసెడి, |ఇదిగో...|
పొన్నల పొగడల పూపొదరిండ్లను చెన్ను మీరగా శృంగారంబగు, |ఇదిగో...|
శ్రీ కరముగ శ్రీ రామదాసుని ప్రాకటముగ బ్రోచే ప్రభు వాసము, |ఇదిగో...|
ఇదిగో భద్రాద్రి గౌతమి అదిగో చూడండీ

4)ఏ తీరుగ నను దయ జూచెదవో
(రాగం: మాయామాళవ గౌళ, తాళం: ఆది)
ఏ తీరుగ నను దయ జూచెదవో ఇన వంశోత్తమ రామా
నా తరమా భవ సాగర మీదను నళినదళేక్షణ రామా |ఏ తీరుగ...|
శ్రీ రఘు నందన సీతా రమణా శ్రితజన పోషక రామా
కారుణ్యాలయ భక్త వరద నిను కన్నది కానుపు రామా |ఏ తీరుగ...|
క్రూర కర్మములు నేరక చేసితి నేరములెంచకు రామా
దారిద్ర్యము పరిహారము సేయవె దైవ శిఖామణి రామా |ఏ తీరుగ...|
వాసవనుత రామదాస పోషక వందనమయోధ్య రామా
దాసార్చిత మాకభయమొసంగవె దాశరథీ రఘు రామా |ఏ తీరుగ...|

5)తారక మంత్రము కోరిన దొరికెను
(రాగం: ధన్యాశి, తాళం: ఆది)
తారక మంత్రము కోరిన దొరికెను ధన్యుడనైతిని ఓరన్నా
మీరిన కాలుని దూతల పాలిటి మృత్యువు యని మది నమ్మన్నా |తారక ...|
ఎన్ని జన్మముల నుండి చూచినను ఏకో నారాయణుడన్నా
అన్ని రూపులైయున్న ఆ పరమాత్ముని నామము కథ విన్నా
ఎన్ని జన్మముల చేసిన పాపము ఈ జన్మముతో విడునన్నా
అన్నిటికిది కడసారి జన్మము సత్యంబిక పుట్టుట సున్నా |తారక ...|
ధర్మము తప్పక భద్రాద్రీశుని తన మదిలో నమ్ముకయున్నా
మర్మము తెలిసిన రామదాసుని మందిరమునకేగుచునున్నా |తారక ...|

6)దినమే సుదినము
దినమే సుదినము సీతారామ స్మరణే పావనము |దినమే...|
ప్రీతినైనా, ప్రాణ భీతినైనా, కలిమి
చేతనైనా, నిన్నేరీతిఁ దలచినా |దినమే...|
అర్థాపేక్షను దినము వ్యర్థము గాకుండా,
సార్థకముగ మిమ్మేరీతి ప్రార్థన చేసినా |దినమే...|
నిరతము మెరుగు బంగరు పుష్పముల రఘు
వరుని పదమ్ముల నమర బూజించినా |దినమే...|
మృదంగ తాళము తంబుర శృతిఁ గూర్చి
మృదు రాగముల కీర్తనలు పాడినా విన్నా |దినమే...|
ఘనమైన భక్తిచే పెనగొని ఏ వేళ
మనమున శ్రీరాముని చింతించినా |దినమే...|
భక్తులతో అనురక్తిని గూడిన
భక్తిమీరఁ భక్తవత్సలుఁ బొగడిన |దినమే...|
దీన శరణ్యా, ఓ మహానుభావా! ఓ
గాన లోల నన్నుఁ గరుణింపు మని గొలిచీ
అక్కఱతో భద్రచలమున నున్న సీతారాములఁ జూచిన |దినమే...|

7)నను బ్రోవమని చెప్పవే
(రాగం: కల్యాణి, తాళం: మిశ్ర చాపు)
నను బ్రోవమని చెప్పవే సీతమ్మ తల్లి |నను బ్రోవమని...|
నను బ్రోవమని చెప్పు నారీ శిరోమణి
జనకుని కూతుర జనని జానకమ్మా |నను బ్రోవమని...|
ప్రక్కను చేరి చెక్కిలి నొక్కుచు
చక్కగ మరుకేళి చొక్కియుండెడు వేళ |నను బ్రోవమని...|
అద్రిజ వినుతుడు భద్రగిరీశుడు
నిద్ర మేల్కొను వేళ నెలతరొ బోధించి |నను బ్రోవమని...|

8)పలుకే బంగారమాయెనా కోదండపాణి
(రాగం: ఆనంద భైరవి, తాళం: ఆది)
పలుకే బంగారమాయెనా కోదండపాణి, |పలుకే…|
పలుకే బంగారమాయె పిలిచిన పలుకవేమి
కలలోఁ నీ నామస్మరణ మరవ చక్కనిసామి |పలుకే...|
ఎంత వేడిన గాని సుంతైన దయ రాదు
పంతము సేయ నే నెంతటి వాడను తండ్రి |పలుకే...|
శరణాగతత్రాణ బిరుదాంకితుడవు గాద
కరుణించు భద్రాచల వర రామదాస పోష |పలుకే...|

9)పాహిమాం శ్రీరామా యంటే
పాహిమాం శ్రీరామా యంటే పలకవైతివే,
నీ స్నేహమెట్టిదని చెప్పనోహో! చెప్పనోహో! |పాహిమాం...|
ఇబ్బందినొంది, ఆ కరి బొబ్బ పెట్టినంత లోనే
గొబ్బూనాగాచితి వానిని జగ్గుసేయకా,
నిబ్బరముగ నేనెంతో కబ్బమిచ్చి వేడుకొన్నా,
తబ్బిబ్బు చేసెదవు, అబ్బబ్బా! |పాహిమాం...|
సన్నుతించు వారి నెల్ల మున్ను దయతొ బ్రోచితివని,
పన్నగశాయి, నేవిని, విన్నవించితిని,
విన్నపము వినక ఎంతో కన్నడ చేసెదవు రామ
ఎన్నటికీ నమ్మరాదు అన్నన్న! |పాహిమాం...|
చయ్యన భద్రాచల స్వామివని నమ్మి నేను
వెయ్యారు విధముల నుతి సెయ్య సాగితిని
ఈయెడను రామదాసుని కుయ్యాలించి బ్రోవకున్న
నీ యొయ్యారమేమనవచ్చు |పాహిమాం...|

10)పాహి రామప్రభో
(రాగం: మధయమావతి, తాళం: తిశ్ర ఆది)
పాహి రామప్రభో పాహి రామప్రభో
పాహి భద్రాద్రి వైదేహి రామప్రభో |పాహి రామప్రభో ...|
ఇందిరా హృదయారవిందాధి రూఢ
సుందరాకార నానంద రామప్రభో |పాహి రామప్రభో ...|
ఎందునే చూడ మీ సుందరా ననము
కందునో కన్నులింపొంద శ్యామప్రభో |పాహి రామప్రభో ...|
బృందారకాది బృందార్చిత పదార
విందముల సందర్శితానంద రామప్రభో |పాహి రామప్రభో ...|
తల్లివి నీవె మా తండ్రివి నీవె
మా దాతవు నీవు మా భ్రాత రామప్రభో |పాహి రామప్రభో ...|
నీదు బాణంబులను నాదు శతృల బట్టి
బాధింపకున్నావదేమి రామప్రభో |పాహి రామప్రభో ...|
ఆదిమధ్యాంత బహిరంతరాత్ముండనుచు
వాదింతునే జగన్నాథ రామప్రభో |పాహి రామప్రభో ...|
శ్రీ రామరామేతి శ్రేష్ఠ మంత్రము
సారె సారె కును వింతగా చదువు రామప్రభో |పాహి రామప్రభో ...|
శ్రీ రామ నీ నామ చింతనామృత పాన
సారమే నాదు మది గోరు రామప్రభో |పాహి రామప్రభో ...|
కలికి రూపము దాల్చి కలియుగంబున నీవు
వెలసితివి భద్రాద్రి నిలయ రామప్రభో |పాహి రామప్రభో ...|
అవ్యయుడవైన ఈ అవతారములవలన
దివ్యులైనారు మునులయ్య రామప్రభో |పాహి రామప్రభో ...|
పాహి శ్రీ రామ నీ పాద పద్మాశ్రయుల
పాలింపుమా భద్రశైల రామప్రభో |పాహి రామప్రభో ...|

11)రామచంద్రులు నాపై
(రాగం: అసావేరి, తాళం: మిశ్ర చాపు)
రామచంద్రులు నాపై జాలము చేసినారు
సీతమ్మ చెప్పవమ్మా |రామచంద్రులు నాపై ...|
కటకటా వినడేమి జేయుదు
కఠిన చిత్తుని మనసు కరుగదు
కర్మములు ఎటులుండునో గదా
ధర్మమే నీకుండునమ్మ |రామచంద్రులు నాపై ...|
దినదినము మీ చుట్టు దీనతతో తిరుగ
దిక్కెవ్వరిక ఓ యమ్మ
దీనపోషకుడనుచు వేడితి
దిక్కులన్నియు ప్రకటమాయెను |రామచంద్రులు నాపై ...|
ఒక్కమాటైనను వినడు
ఎక్కువేమని తలతునమ్మ
దశరథాత్మజుడెంతో దయశాలి యనుకొంటి
దయాహీనుడే ఓ యమ్మ |రామచంద్రులు నాపై ...|
దాసజనులకు దాత అతడట
వాసిగ భద్రగిరీశుడట
రామదాసుని ఏల రాడట
రవికులాంబుధి సోముడితడట |రామచంద్రులు నాపై ...|

(రాగం: కురంజి, తాళం: తిశ్ర ఆది)
రామచంద్రాయ జనకరాజజా మనోహరాయ
మామకాభీష్టదాయ మహిత మంగళం
కోసలేశాయ మందహాస దాసపోషణాయ
వాసవాది వినుత సర్వరాయ మంగళం
విమల రూపాయ వివిధ వేదాంత వేద్యాయ
సుముఖ చిత్త కామితాయ శుభ్ర మంగళం
రామదాసాయ మృదుల హృదయ కమల వాసాయ
స్వామి భద్రగిరివరాయ సర్వ మంగళం

Sunday, December 02, 2007

పిలిచినా బిగువటరా! ఔరౌరా!! - మల్లీశ్వరి

పిలిచినా బిగువటరా! ఔరౌరా!!
చెలువలు తామే వలచి వచ్చిన!
భళిరా రాజా!!

ఈ నయగారము, ఈ వయ్యారము,
ఈ నవ యవ్వన మారము, వినునే?!!
ఈ నయగారము, ఈ వయ్యారము,
ఈ నవ యవ్వన మారము, వినునే!!?

గాలుల తేలెను గాఢపు మమతలు.
గాలుల తేలెను గాఢపు మమతలు.
నీలపు మబ్బుల, నీడను గననను.(కనను + అను??)
అందెల రవళుల, సందడి మరిమరి,
అందగాడ, ఇటు తొందర సేయగా!

Saturday, December 01, 2007

Theme Musics and Rahman

If you want to believe that music could be very important mood setter for everything in life starting from a small tune for an advertisement to a inspiration that could turn a whole life(only if one could apppreciate to its full extent, may be), you can listen to a couple of these music themes set by Mr. A.R.Rehman. I sometimes think that his brain would have had some volcanic eruptions of electric stimuli in his temporal and parietal cortex spilling out bounds of musical information, synthesized into tunes. :) Now you know how much I like him.

Here are a few tunes that could make you appreciate what am I talking about.

నిర్వాణ షటకం - చిదానంద రూపా శివోహం, శివోహం - Sri Sankaraachaarya

నిర్వాణ షటకం

By Adi Sankaracharya, Translated by P. R. Ramachander

మనోబుధ్ధ్యాహంకార చిత్తాని నాహం,
నచా శ్రోత్ర జిహ్వే నచా ఙాన నేత్రేర్,
నచా వ్యోమభూమీర్ నతేజో న వాయూ,
చిదానంద రూపా శివోహం, శివోహం.

Neither am I mind, nor intelligence ,
Nor ego, nor thought,
Nor am I ears or the tongue or the nose or the eyes,
Nor am I earth or sky or air or the light,
I am Shiva, I am Shiva, of nature knowledge and bliss

Na cha praana sangno na vai pancha vaayuh,
Na vaa saptha dhathur na va pancha kosa,
Na vak pani padam na chopastha payu,
Chidananada Roopa Shivoham, Shivoham.

Neither am I the movement due to life,
Nor am I the five airs, nor am I the seven elements,
Nor am I the five internal organs,
Nor am I voice or hands or feet or other organs,
I am Shiva, I am Shiva, of nature knowledge and bliss

Na me dwesha raghou na me lobha mohou,
Madho naiva me naiva matsarya bhava,
Na dharmo na cha artha na kamo na moksha,
Chidananada Roopa Shivoham, Shivoham.

I never do have enmity or friendship,
Neither do I have vigour nor feeling of competition,
Neither do I have assets, or money or passion or salvation,
I am Shiva, I am Shiva, of nature knowledge and bliss

Na punyam na paapam na soukhyam na dukham,
Na manthro na theertham na veda na yagna,
Aham bhojanam naiva bhojyam na bhoktha,
Chidananada Roopa Shivoham, Shivoham.

Never do I have good deeds or sins or pleasure or sorrow,
Neither do I have holy chants or holy water or holy books or fire sacrifice,
I am neither food or the consumer who consumes food,
I am Shiva, I am Shiva, of nature knowledge and bliss

Na mruthyur na sankha na me jathi bhedha,
Pitha naiva me naiva matha na janma,
Na bhandhur na mithram gurur naiva sishyah,
Chidananada Roopa Shivoham, Shivoham.

I do not have death or doubts or distinction of caste,
I do not have either father or mother or even birth,
And I do not have relations or friends or teacher or students,
I am Shiva, I am Shiva, of nature knowledge and bliss

Aham nirvi kalpo nirakara roopo,
Vibhuthwascha sarvathra sarvendriyanaam,
Na chaa sangatham naiva mukthir na meyah
Chidananada Roopa Shivoham, Shivoham.

I am one without doubts , I am without form,
Due to knowledge I do not have any relation with my organs,
And I am always redeemed,
I am Shiva, I am Shiva, of nature knowledge and bliss